کسی از روزنامه نگار های ایرانی خبر ندارد

کسی از دانشجو های ایرانی خبر ندارد

کسی از زنان  ایرانی خبر ندارد

کسی از نقاش های  ایرانی خبر ندارد

کسی از پیکرتراش های ایرانی خبر ندارد

کسی از کارگر های ایرانی خبر ندارد

کسی از استاد های ایرانی خبر ندارد

کسی از ورزشکارهای ایرانی خبر ندارد

کسی از اینترنت ایرانی خبر ندارد

کسی از بازار ایرانی خبر ندارد

کسی از تاکسی های ایرانی خبر ندارد

کسی از کارمند های ایرانی خبر ندارد

کسی از بچه های ایرانی خبر ندارد

کسی از دختر های ایرانی خبر ندارد

کسی از دانشگاه های ایرانی خبر ندارد

کسی از سگ های ایرانی خبر ندارد

کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد

 

از روستا های جورجیا تا کاخ سفید

این شجره نامه را نیویورک تایمز بر پایه ی  تحقیقات مگان اسمولنیاک-نَسَب شناس- منتشر کرده است و از خوانندگان خواسته اگر نسبتی سببی و نسبی با این نسب نامه دارند اطلاع دهند.

نیای مادری میشل اوباما در شش سالگی به بهای ۴۷۵ دلار به بردگی گرفته شد.

نسب نامه ی میشل اوباما در نیویورک تایمز را

در اینجا ببینید

به جعبه ی نگرانی هام یک نگرانی جدید اضافه شده است.هفته نامه "ایران دخت" از شماره ۴۰ به این سو با آرایش و قالب جدیدی منتشر می شود."دخت"اش کم رنگ تر شده است.چرخش "ایران دخت" به سمت دُم شیر در ترکیب جدید خیلی به چشم می آید.به ویژه اینکه سخن سردبیر که در گذشته به این صورت نبود با روز نوشت های محمد قوچانی اضافه شده است.چرخش این چنینی در روزگار این چنین برایم پرسش انگیز و نگران کننده شده است.دارم شک می کنم که نکند "ایران دخت"با دستی در پشت پرده دست داده باشد.هیچ چیز این روزها دور از ذهن نیست.با وجود این نگرانم جایش را  هفته ی بعد روی پیشخوان دکه های خیابان کریم خان زند خالی ببینم. .اگر چه سایه ی قاضی سعید مرتضوی روی مطبوعات نیست.

درختی را بر سر کوچه ای تجسم کنید.روزها آدم ها بر آن می گذرند.می آیند و می روند.تمام نیروی دیکتاتور ها صرف پاییدن عابران می شود.غیر دیکتاتور ها به درخت توجه می کنند.از نگاه ایشان عابران گو سفند نیستند آدمند.

درود بر شما

این روزها کارهای روزانه ام دو سه برابر شده است.گاهی تا پاسی از شب هم روز تمام نمی شود.دوباره می آیم.

دستتان را می فشارم